Libelle Editie 44 - 2018

Mijn jongste zoon – de puber van de twee – is bezig aan zijn inmiddels derde bijbaantje. Hij is afwasser in een ontbijt- annex lunchzaak bij ons in de buurt, en dat werken achter de schermen bevalt hem uitstekend. Als chef spoelmachine is hij baas in zijn eigen domein, niemand die hem op de vingers kijkt. Een walhalla vergeleken met zijn vorige baan. Maar afgelopen zondagavond zat hij thuis aan tafel flink te mopperen op de serveersters. “Onbegrijpelijk! Ik moet wel honderd keer tegen die meiden zeggen dat ze de borden netjes moeten opstapelen, zodat ik mijn werk goed kan doen. En dat ze de etensresten in de vuilnisbak moeten schuiven. Wat begrijpen ze daar niet aan?!” Ik greep meteen mijn kans: “Hoe vaak moeten we jou nog vertellen dat…

Zelden hebben wij ons zo verwend gevoeld Ik belde en… won! Toen ik een aantal maanden geleden de Bel & Win zag met een luxe spa-arrangement voor twee personen, dacht ik: ik probeer het ook eens. Wat een verrassing toen ik Libelle belde en zomaar ‘Gefeliciteerd!’ te horen kreeg. Afgelopen week zijn we geweest en het was in één woord geweldig in de B&B van gastvrouw Christa! We werden ontvangen met koffie, thee en zelfgebakken boterkoek en welkomgeheten in de tuin van het prachtig gelegen landhuis. Na gezellig te hebben gepraat, werden we naar onze suite begeleid. We verbleven in een mooie kamer met uitzicht op de weilanden met koeien. Na de eerste nacht heerlijk te hebben geslapen, stond er ’s ochtends een fantastisch ontbijt klaar met zo veel lekkers!…

Elke week vertelt een lezeres wat zij voor een ander doet. Paula Vermeer: “Waar een artikel in Libelle in 1968 niet toe kan leiden! Mijn zus Mia reageerde op een artikel waarin werd gevraagd om een Indiaas kind financieel te helpen. Dankzij haar donatie kon één kind onderwijs volgen. Mia vroeg familie en vrienden haar voorbeeld te volgen, en zo werden ook mijn man Dick en ik zeer gemotiveerde sponsors. Er kwamen steeds meer sponsoren en zo zette Mia de officiële Stichting Children Sponsorship op. Na vijftig jaar is deze nog springlevend. Vrijwilligers zorgen ervoor dat Indiase kinderen scholing krijgen en organiseren projecten voor de allerarmsten in sloppenwijken. Verder zijn er ook zelfhulpgroepen voor vrouwen op het platteland. We gaan geregeld naar India. Dat brengt ons veel moois. Van blije kindergezichtjes…

VRIJHEID “Toen je zelf zestien was, wilde je ook niet dat je moeder alles van je wist. Geef haar een beetje vrijheid en vertrouwen. Vertel haar wel wat er mis kan gaan als ze heftige privéfoto’s openbaar maakt. Zolang ze dat niet doet, is er niets aan de hand. Die pruilmond waait wel weer over.” Margo OPVOEDEN “Jouw kind, jouw huis en jouw regels. Als het niet goed voelt, dan is het ook niet goed. Je moet je grenzen aan je dochter duidelijk maken. Dat heet opvoeden.” Monique VOOR ALTIJD ONLINE “Leg je dochter uit dat wat ze online zet, voor altijd op het internet blijft staan en dat vreemden hier misbruik van kunnen maken. Vraag haar om bij iedere foto die ze post na te denken of ze hier…

Dat beertje zal ik bewaren zolang ik leef, omdat het van jou was Lief broertje Sinds augustus 1968 ben je al niet meer bij ons. In dat jaar overleed je als gevolg van een hersentumor. Zes weken lang lag je in het Academisch Ziekenhuis Utrecht op de afdeling neurologie. Je werd daar bestraald omdat opereren niet mogelijk bleek. Laatst liep ik met een vriendin in Utrecht en we kwamen langs het gebouw waar vroeger het AZU was. Het kwam me vaag bekend voor en ik wist nog dat jij in een dependance van het ziekenhuis lag, maar ik was de naam van de straat kwijt. Thuisgekomen keek ik in een doos met kaarten om het adres op te zoeken. Kaarten die jij toegestuurd kreeg van allemaal lieve mensen die met…

ZATERDAG De hele weg van de dierenarts naar huis heb ik gehuild. Terwijl Charles naast me meesjokte, bleven de tranen over mijn wangen stromen. In de kliniek heb ik me nog goed kunnen houden, al drong het maar al te goed tot me door wat de dierenarts na het onderzoek tegen me zei. De echo had uitgewezen dat er een gezwel in de buik van Charles zat dat zich had uitgezaaid. “Het is een wonder dat hij tot nu toe geen last heeft gehad”, zei de dierenarts, “maar ongetwijfeld gaat dat binnenkort komen.” “En nu?” Ik vroeg het terwijl ik het antwoord eigenlijk al wist. “In het belang van uw hond kunt u hem lijden besparen door hem in te laten slapen. U kent uw hond het allerbeste en u…