Ik wil geen vechter zijn
was 33, sportief, had een mooie baan, twee zoontjes, van één en drie jaar, en ik was al maanden moe. Ik bleek botkanker te hebben in mijn onderkaak. Ik volgde de gebruikelijke chemo’s en onderging een gezichtsoperatie, waarbij een groot deel van mijn kuitbeen werd weggenomen om daar te plaatsen. Een chirurge kwam mij dit uitleggen. Ik kan mij nog herinneren dat zij een prachtig gezicht had met lange zwarte haren en ik zó jaloers was, op haar gezondheid en haar schoonheid. Ik ging verder door het leven met een verminkt linkerbeen en een prothese in mijn gezicht. Er waren geen uitzaaiingen, in medische termen had ik ‘geluk’ gehad. Er was wel heel wat schade, maar daar moest ik mee leren leven. Ik hoorde hoe…