Ik was wel ziek hoor’, zegt Hans Kazan, terugblikkend op de paniek die ontstond nadat het erop leek dat zijn einde naderde. ’Het was een heel rare ziekte. Ik was misselijk en als je dat drie dagen bent is dat heel vervelend, maar op een gegeven moment liep ik drie weken met een teiltje onder mijn arm, ik moest continu overgeven. Niemand kon vinden wat de oorzaak was en daarom ben ik naar het ziekenhuis gegaan.’ Er werd een heel onderzoek opgestart. ’In mijn maag, hoofd, bloed en weet ik veel wat allemaal, eindeloze onderzoeken, maar ze kwamen er maar niet uit. Die onzekerheid maakte het steeds erger. Een keertje overgeven is niet prettig, maar drie weken achter elkaar, dag en nacht, dat was vreselijk, want ik kon ook niet…
