Quest

BLAUWE KRAAMKAMER Het is een kleurige boel, dit zeetafereel bij Bali. Het zonlicht verlicht de organismen die naast, over en langs elkaar heen leven. De blauwe wezens zijn zakpijpen, een levensvorm die 640 miljoen jaar geleden ontstond, als een van de eerste meercellige dieren ooit. In hun prille jeugd lijken zakpijpen op kikkervisjes die rondzwemmen, tot ze zich vasthechten aan een harde ondergrond. Steen, bijvoorbeeld, of koraal, of een scheepswrak. Daar slijten zakpijpen hun tijd met het eten van plankton, en maken ze deel uit van een vaak complex ecosysteem. Voor de grondel linksonder is de zakpijp bijvoorbeeld dé plek om eieren op af te zetten. Vadervis beschermt de blauwe kraamkamer daarom fanatiek.…

Een goede voorbereiding is het halve werk. Dat is een cliché, en waar. Maar waar bereid je je precies op voor als je prept? Of als je alle voorschriften uit het foldertje van de overheid leest? Toen ik dat doorbladerde sloeg de schrik me wel om het hart. Op de derde pagina staat: ‘De kans op een noodsituatie of oorlog wordt groter’. En misschien nog steviger: ‘Het is (…) geen oorlog in Nederland, maar ook geen vrede.’ Mijn vrouw las het eerder dan ik, en spoorde me aan het ook te lezen om het erover te kunnen hebben. Ik schoof het terzijde. Misschien een beetje koppig, zo van: ‘Ja dat is toch nu niet nodig…?’ Toen ik me er voor dit voorwoord wel toe zette, bleek er best veel nuttige…

Protestlied In de column ‘Verboden te lezen’ (Quest 268) haalt Humberto Tan een lied van de Zangeres Zonder Naam aan: ‘Hij was maar een neger’. Inderdaad tenenkrommend, maar blijkbaar als protestlied tegen discriminatie bedoeld. Ik vraag me af of het lied Blacky uit 1968 van Hermien (van Gert en Hermien) ook als protestlied tegen discriminatie bedoeld is. ‘Als je hartje maar blank is, mijn jongen, Is jouw kleur zo belangrijk niet meer’, klinkt het in het refrein. Tja… Jos van Bemmel Rood hoofd Het artikel ‘Wat proeft mijn oor?’ (Quest 270, over het mengen van zintuigen dat ervoor zorgt dat sommige mensen kleuren aan letters verbinden, of smaken aan geluiden, red.) deed me terugdenken aan een vergadering van jaren geleden. Iemand vertelde toen dat ze synesthesie had, en bij het…

QUOTE ‘Geen seksende parkieten graag, hoe moeilijk is dat?’ Soraya legt uit wat voor foto bij een artikel over vriendschap onder parkieten moet. Veel te hoog Ik heb heel erg hoogtevrees. Bovenaan de trap is voor mij al een avontuur. Zou ik van een schans durven, op ski’s? Ik krijg al een hartaanval voordat ik beneden ben, denk ik. Tegelijkertijd fascineert het me dat mensen in zo’n afgrond durven springen. Ik heb het niet alleen met schansspringen. Ik ging laatst naar een klimhal, want ik dacht: ‘Tuur, je bent nu 40-plus, nu durf je dit natuurlijk wel, stel je niet aan!’ Maar al bij een metertje of twee boven de grond vond ik het welletjes. Hoe roekeloos zijn schansspringers? Lees het op pagina 76. Het ga je goed In dit…

Luiken klepperden en houten muren kraakten in het middeleeuwse eilanddorp Nagele. Maar het geraas van water dat ertegen beukte, overstemde zelfs dat lawaai. Als een laatste restje land hield het eiland nog net stand in de pasgevormde Zuiderzee. De golven scheurden grote stukken van Nagele af. En na de zoveelste stormvloed werd het rond 1300 helemaal weggeslagen. Zo werd Nagele een van de talloze dorpjes in het IJsselmeergebied die voor altijd verzwolgen werd door de zee. Deze ronde had de zee gewonnen. Maar hoe speelde de rest van het gevecht tussen mens en water zich af? Strijdtoneel: oerbos De Flevopolder, en met name Almere, heeft niet de beste reputatie. Het zou er plat, saai en cultuurloos zijn. Maar wie gaat graven, stuit al snel op de sporen van een millennia…

Minder kliekjes van de ijsbeer Het liefst eet een ijsbeer elke drie tot vijf dagen een verse zeehond. Om daarop te jagen, heeft hij ijsschotsen nodig. Maar omdat die steeds schaarser worden, heeft de ijsbeer het zwaar. En het wordt nog triester. Onderzoekers aan onder meer University of Manitoba (Canada) wijzen op een gevolg van de slinkende ijsberenpopulatie waar nog weinig aandacht voor is. Het zit zo: een ijsbeer eet zeehonden nooit helemaal op. Ze kluiven het vet eraf, en laten de rest achter. Die 300 kilo restvlees per jaar per beer, een dikke 7,5 miljoen kilo in totaal, is een belangrijke voedingsbron voor andere dieren, als poolvossen, sneeuwuilen en zelfs wolven. Die eten maar wat graag een lekker stukje zeehond, vlees dat normaal gesproken buiten hun bereik in zee…