Inhoudsopgave van Editie 20 - 2025 - Panorama

In Noord-Amerika zijn ze dolblij met de nieuwe paus, want het is voor het eerst dat de roomskatholieke kerk een nieuwe leider (hun 267ste alweer, wat vliegt de tijd) heeft gekozen uit dit deel van de wereld. En in Peru zijn ze ook dolblij met de nieuwe paus, want het is voor het eerst dat de rooms-katholieke kerk een nieuwe leider heeft gekozen uit dit land. Als u zich nu afvraagt sinds wanneer Peru in Noord- en niet in Zuid-Amerika ligt, dan zeggen wij proficiat met uw scherpe geest. De vork zit dan ook iets anders in de steel. Robert Prevost (69 jaartjes jong, roepnaam: Leo de Veertiende) is weliswaar geboren in Chicago, hij heeft ook twintig jaar gewoond en gewerkt in Peru. Hij spreekt de taal, is gek op…

De humanitaire crisis in Gaza dreigt onbeheersbaar te worden. Israël besloot begin maart om geen hulpgoederen meer toe te laten in de Gazastrook, met als gevolg dat alle voedselvoorraden nu op zijn. De internationale voedselorganisatie World Kitchen moet noodgedwongen stoppen met het uitdelen van maaltijden en broden, want er zijn simpelweg geen ingrediënten en meel meer. De nieuwe voorraden staan al meer dan twee maanden te verpieteren bij de grensovergang, en ook de voorraden die klaarstaan in Jordanië en Egypte komen voorlopig niet van hun plek. Het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties liet eind vorige maand al weten dat ze geen kruimel meer hebben liggen.…

Aarschot, een stadje tussen Antwerpen en Brussel in, had altijd al de imposante Onze-Lieve-Vrouwekerk. Ook het Sint-Elisabethgasthuis, het voormalig ziekenhuis van de stad met een oorsprong die teruggaat naar de 13de eeuw, kreeg decennia geleden al zijn welverdiende status als monument. Net als de historische Sint-Rochustoren, het laatste wat nog overeind staat van het middeleeuws stadhuis dat tijdens de Tachtigjarige Oorlog, in 1578, werd verwoest. Maar op maandag 28 augustus 2023 stapte een medewerkster van Onroerend Erfgoed, de instantie die waakt over het Vlaamse erfgoed, een pand van totaal ándere allure binnen: Frituur Marina. Ze had paleizen vol marmeren trappen vanbinnen gezien, kerken vol glas-in-lood, kastelen met balzalen als slaapkamers, maar pas nu, in een walm van frituur, viel haar mond écht wagenwijd open. Nog nooit had ze een frietkot…

Staat je tas al klaar? “Ik heb de zooi al klaarstaan ja. Je weet namelijk nooit wat er over vijf minuten, laat staan morgen gebeurt.” Welke zooi? “Heel veel water, ingeblikt voer, contant geld, kopieën van mijn bankgegevens, van mijn paspoort, heel simpele dingen eigenlijk. Zo simpel dat de meeste mensen ze niet hebben klaarliggen.” Alles geplastificeerd natuurlijk? “Nog niet, maar dat moet wel gebeuren.” Slecht voorbereid, Marco! Lacht: “Maar het zit wel in een waterdicht zakje, dat is een schrale troost.” Maar even: dit zijn een hoop open deuren die je nu intrapt, of niet? “Ik heb dit boek geschreven in de hoop dat mensen het nooit nodig zullen hebben, maar de praktijk zal anders zijn, vrees ik. De gemiddelde burger heeft namelijk geen idee. Het is die zwijgende…

Zit er een Surinaamse toko bij u om de hoek? Koop hem leeg, ga naar huis, maak die roti klaar en eet ’m tot het laatste kruimeltje op. En misschien, heel misschien, gaat u dan net zo goed voetballen als Denzel Dumfries. In het nu al legendarische tweeluik tegen Barcelona in de halve finale van de Champions League was hij met drie assists en twee goals de Grote Man bij Internazionale. Zijn geheim verklapte hij na afloop van de wedstrijd, toen oud-voetballer Thierry Henry hem interviewde en vroeg wat er aan de basis lag van Denzels bovenmenselijke prestaties: ‘Surinaams eten. Mijn moeder en mijn verloofde kunnen heel goed koken. Ik raad iedereen aan om veel Surinaamse groenten te eten. Je krijgt er superkrachten van.’…

INDIA STIER WEG VAN HIER Een stier heeft op een straat in Rishikesh (India) een ‘ritje’ gemaakt op een scooter. Op beelden van beveiligingscamera’s is te zien hoe de stier over straat richting een geparkeerde scooter wandelt. Het dier zet zijn voorpoten op de scooter, draait het ding de weg op en maakt flink vaart door met zijn achterpoten te lopen. Stier en scooter leggen zo een meter of dertig af, waarna de stier crasht tegen een hek. Schijnbaar ongedeerd loopt het dier weer weg. Het klopt dus toch wat vrouwen zeggen: hoe meer testosteron in het verkeer, hoe meer risicovol gedrag... JAPAN RED MIJ TOCH MAAR WEL Een Chinese student die in Japan woont, is twee keer binnen een paar dagen met een helikopter gered van de berg Fuji,…

De Kentucky Derby in Louisville, dit jaar voor de 151ste keer verreden, is de grootste, bekendste en belangrijkste paardenrace van de Verenigde Staten. Toegangskaartjes zijn schreeuwend duur, en dat is ook de bedoeling. De Derby is er voor de Rijken, de Machtigen en de Invloedrijken. Hier draait alles om zien en gezien worden voor de happy few, de absolute bovenlaag van de Amerikaanse samenleving. Beknibbelen op je outfit is dan ook uit den boze. Alleen het beste van het beste is goed genoeg en het benauwd krijgen van het bedrag op het prijskaartjes, dat is iets wat alleen plebs doet. Hoe mooi is het dan dat Moeder Natuur een fikse regenbui richting Louisville stuurt die iedereen in één klap gelijkschakelt. Want met een stuk plastic om ons heen staan we…

ILSE WARRINGA SCOORT OPNIEUW Ilse Warringa heeft geen ingewikkelde brainstormsessies nodig om een leuke serie te bedenken, die ligt voor haar gewoon letterlijk op straat. In De luizenmoeder hield ze ons voor hoe achterlijk we ons gedragen op het schoolplein en ze hoefde maar om haar heen te kijken bij de voetbalwedstrijden van haar kinderen en een nieuwe serie, Voetbalouders, schreef zich vanzelf. Hoewel steeds meer amateurclubs bordjes ophangen dat ouders niet kijken naar een wedstrijd in de Champions League, blijven fanatieke vaders en moeders de sportparken van Kalfsdijk of Schubbega verwarren met Anfield en San Siro. Heeft Warringa zelf trouwens ook last van, haar kinderen legden haar ooit een ‘juich- en schreeuwverbod’ op. “Toen dat gebeurde, dacht ik: wat zou het geweldig zijn om een komedieserie te maken over…

“De Hongaren krijgen de wedstrijd niet cadeau,” roept de heer F. van Bommel, reisleider van de Nederlandsch-Indische Voetbal Bond, in aanloop naar het WK van 1938. Het optreden in Frankrijk is nog altijd het enige in de Indische voetbalgeschiedenis, maar daar moet rap verandering in komen. Werkelijk alles moet wijken voor plaatsing voor het WK van 2026. Voor het eerst doen er 48 landen mee aan de eindronde, dé kans voor de Aziatische voetbaldwerg om zich tussen de voetbalelite te scharen. Patrick Kluivert is onlangs benoemd tot nieuwe bondscoach en al eerder is gepoogd de selectie te versterken. Zo’n beetje iedere eredivisievoetballer die ooit een potje sambal heeft geopend, is welkom om de droom te realiseren. Zo konden doorsneespelers met iets van Indonesische wortels – zoals Eliano Reijnders (PEC Zwolle),…

Hij wist het zeker, en hij zou het tipgeld aan een goed doel geven. Dat laatste leek nog even te wijzen op de eerlijkheid van de man die vorig jaar beloofde de dader van zijn om het leven gebrachte landgenote Bernadett Szabó aan te wijzen. Maar kennelijk was de Hongaarse huurmoordenaar Caba Dér toch zelf uit op de beloning van 30.000 euro voor de gouden tip in de moordzaak. Want zijn informatie bleek niet op waarheid te berusten. Tenminste, de Amsterdamse politie ontdekte bij het natrekken van zijn tip dat de man die deze Dér op het oog had, niet de dader kon zijn geweest. In de nacht van donderdag 19 februari 2009 werd het lichaam van Bernadett Szabó rond 1 uur ’s nachts aangetroffen in haar peeskamer op de…

1 DAKDEKKER In de categorie Rare Dingen Die Mensen Op Hun Autodak Vervoeren brengen wij u deze week een prachtige ondel-pop, gespot in Jakarta. AFP 2 RED BULL GEEFT JE VLEUGEL? Andre 3000 (u kent ’m nog wel van Hey Ya) was een van de gasten op het benefietgala van het Metropolitan Museum of Art in New York. Iets zegt ons dat hij nog even vlug een blikje Red Bull achterover heeft geklokt voor hij de rode loper op ging. NL BEELD 3 SOKPOP Het kan verkeren: je knippert even met je ogen en voor je het weet, ben je van gevreesd dictator gedegradeerd tot sokpop. AFP 4 HOEDJE VAN PAPIER Deze schoolklas in India is aan het oefenen voor het geval het conflict met Pakistan echt uit de klauwen…

Israël voert inmiddels zoveel luchtaanvallen uit in het Midden-Oosten dat je bijkans een scorekaart nodig hebt om het allemaal bij te kunnen houden. Premier Netanyahu en zijn regering hebben al toegegeven dat het bevrijden van hun door Hamas gegijzelde landgenoten niet langer de hoogste prioriteit heeft. De uiterst rechtse minister van Financiën Smotrich verwoordde het nog ondubbelzinniger: “We gaan de Gazastrook voor eens en altijd veroveren.” Inmiddels lijkt het Israel weinig meer uit te maken waar ze hun bommen kunnen droppen, áls ze maar wat kunnen droppen. Want behalve op Gaza hebben ze vorige week ook luchtbombardementen uitgevoerd in Syrië, Libanon en, zoals u hier ziet, Jemen. Daar kreeg de door de Houthi-rebellen gecontroleerde hoofdstad Sanaa, en dan met name het internationale vliegveld, het zwaar te verduren.…

Nederland heeft Henk Grol, België heeft Gella Vandecaveye. Op de Olympische Spelen van Atlanta in 1996 veroverde zij zilver, in Sydney vier jaar later brons. Kostbare aandenkens die in oktober 2023, samen met haar gereedschapskist en haar judopak op brutale wijze werden gestolen uit haar auto, die geparkeerd stond in een garage in Brussel-Zuid. “Ik hoop ze terug te krijgen, al is het pas over tien jaar,” zei ze toen, wat je destijds als een optimistische voorspelling kon beschouwen. Het werd uiteindelijk anderhalf jaar. Onlangs kreeg ze een tip van een Nederlandse medailleverzamelaar, die haar per e-mail attendeerde op een advertentie op 2dehands.be. Na het openen van de link sloeg Vandecaveye steil achterover: haar beide olympische plakken, met haar naam trots op de achterkant gegraveerd, werden doodleuk te koop aangeboden.…

De ervaren Limburgse speurders hebben al veel gezien en meegemaakt, maar wanneer zij half februari dit jaar in het diepe zuiden van Nederland een kantoorpand nauwkeurig doorzoeken, kunnen ze hun ogen maar moeilijk geloven. Ze stuiten op een geldtelmachine waarmee, zo blijkt uit nader onderzoek, al bijna 20 miljoen euro geteld is. Een exorbitant bedrag, waarvan je op je vingers kunt natellen dat het niet is verdiend met de verkoop van kauwgomballen. Rond datzelfde moment vallen de opsporingsdiensten ook binnen bij een transportbedrijf aan de Meerstraat in Bunde, een dorp dat vlak naast Maastricht ligt. Deze onderneming is eigendom van ene Gino P. uit het nabijgelegen dorpje Meers. Een veertiger die ook een bedrijfspand blijkt te hebben op het bedrijventerrein bij de Limburgse luchthaven Maastricht Aachen Airport in Beek. Een…

“Toen ik elf jaar geleden scheidde van mijn toenmalige man was het net alsof ik onder een steen vandaan kwam. Alsof ik opeens weer kon ademen, zo voelde het. Ik kon eindelijk weer mezelf zijn en de dingen doen die ik leuk vond, wat echt als een bevrijding voelde. Ik ging ook weer fitnessen waardoor ik steeds beter in mijn vel zat. Zo goed zelfs dat toen ik een paar jaar geleden ergens een spannend broekje paste voor een sexy feestje, ik complimenten kreeg over mijn lichaam en de vraag of ik niet eens een lingerieshoot wilde doen. En óf ik dat wilde! Zo rolde ik langzaam in het modellenwereldje, mede door fotograaf Marcel met wie ik vaak samenwerk. Dat hield ik voorheen nooit voor mogelijk, zoals ik het ook…

De eerste keer dat ik Paul Elstak ontmoette voor dit boek was bij hem thuis in Mijnsheerenland, een dorpje onder de rook van Rotterdam. De deur van zijn villa zwaaide open en lachend kwam hij naar zijn massieve toegangspoort gelopen, luidkeels begeleid door zijn kriskras in het rond springende honden – voormalige zwerfhonden uit Curaçao. “Ik wil geen boek waarin ik mezelf schouderklopjes geef over hoe goed ik wel niet ben,” zei hij direct. “Het moet juist gaan over wat ik er allemaal voor heb moeten láten, wat het me gekost heeft. Veel dingen waren niet zo mooi als de buitenwereld dacht.” Dat typeert Paul Elstak. Geen opschepperij, geen façade, maar een artiest die weet wat hij heeft meegemaakt en daar open over wil zijn. In de jaren die volgden…

Edwin Struis Noem me sentimenteel of overdreven nostalgisch, maar ik hield het amper droog toen ik onlangs enkele helden uit mijn jeugd begroette. Dat gebeurde in het kader van de jaarlijkse zogenoemde ‘oudeknarrenavond’, met het bijna gedemonteerde stadion zo’n beetje het enige dat nog herinnert aan HFC Haarlem. Ze waren uiteraard niet meer zo goed ter been als destijds, maar nog wel krasse tachtigers. Het zijn namen die jou misschien niet zoveel zeggen, maar bij mij maken ze altijd nog emoties los. Mannen als Beer Wentink, Gerrit Peijs en Wijtse Couperus maken deel uit van mijn vroegste jeugdherinneringen. Als klein jongetje verdrong je je aan het hek langs de zijlijn om maar niets te hoeven missen van hun acties. Als ‘Mister Haarlem’ Beer Wentink begin jaren zeventig de bal ontfutselde…