Er zijn maar weinig mensen die enthousiast worden van hun eigen rechtszaak, maar de manier waarop Dwight* (20) vandaag voor de politierechter zit grenst aan overacting. Voorover gebogen, met zijn gezicht begraven in zijn handen, hoort hij de rechter aan.
“Misschien kunt u mij even aankijken, dat communiceert wat prettiger,” stelt de rechter voor.
“Ik wil u niet aankijken,” klinkt het ergens van achter de handen. “Waarom niet?”
“Ik wil dat dit over is,” mompelt Dwight.
“Ik ook,” zegt de rechter. “Maar daarvoor zullen we toch eerst het een en ander moeten bespreken. Dus als u mij nou even aankijkt dan...” “Ik wil u niet aankijken,” bromt Dwight opnieuw.
In de bioscoop trakteerde Dwight een man op een kopstoot, waarna hij hem naar de grond werkte “Waarom zit u zo…