NCRV-Gids Nr. 41

Suriname en Nederland zullen altijd verbonden blijven. Dat stelt geboren Surinamer Frank in deze NCRV-gids. Lijkt me een logische uitspraak. Het verbaasde me dan ook dat onze koning in december pas voor het eerst in 47 jaar een staatsbezoek brengt aan dat land. Hoe betrokken zijn wij Nederlanders eigenlijk bij Suriname, hoeveel weten wij van de gedeelde geschiedenis? Wat dat betreft is het goed dat in Amsterdam het Suriname Museum wordt geopend, ter gelegenheid van vijftig jaar onafhankelijkheid. Je beleeft er het leven in de jungle, en wordt geconfronteerd met de pijnlijke historie van slavernij en kolonisatie. Reislustig als ik ben begin ik in mijn hoofd al plannen te maken voor een reis naar Suriname. Rondlopen in Paramaribo, maar óók de binnenlanden in. Collega Paul is er geweest, hij vertelt…

Scrooge live komt dit jaar vanuit Arnhem De zesde editie van de kerstvertelling Scrooge live komt vanuit Arnhem. Carrie ten Napel (foto) doet op 18 december verslag van de avond. Via het programma wordt aandacht gevraagd voor Nationaal Fonds Kinderhulp. Burgemeester Ahmed Marcouch: “Samen met Nationaal Fonds Kinderhulp vragen we in het bijzonder aandacht voor het recht van alle kinderen om op te groeien met kansen en perspectief. Met onze wijken in Arnhem-Oost als podium brengen we dit verhaal tot leven en delen we het met heel Nederland.” Omroep MAX maakt op een later tijdstip bekend welke zangers en acteurs de klassieke vertelling van Charles Dickens tot leven zullen brengen. EO en VPRO gaan samen verder Vanwege bezuinigen bij de NPO moeten de omroepen vanaf 2029 gaan samenwerken in vier…

Ik ging aan de slag in een oude basisschool die omgetoverd is tot sociaal inloophuis We deden het, we maakten een Lief gebaar! Maar liefst 45 KRO-NCRV-presentatoren staken twee weken lang de handen uit de mouwen. In een estafette deden we allemaal vrijwilligerswerk. Anita Witzier bijvoorbeeld hielp in het distributiecentrum van de Voedselbank. Francis van Broekhuizen zong voor ouderen. Joris Linssen en Sosha Duysker serveerden een lunch in een verpleeghuis. Wijnand Speelman en Jamie Reuter gingen poepscheppen op de kinderboerderij. En ik bood mijn hulp aan bij het koken in het Aquinohuis in Bergeijk. Daar is een oude basisschool omgetoverd tot sociaal inloophuis, met ruimte voor dagopvang, Vluchtelingenwerk, een repaircafé, de voedselbank en een kringloopcentrum. Vier keer per week is er ‘Samen aan tafel’ waarbij gekookt wordt voor een groep…

Bram Vermeulen? Die is toch dood?” Het overkomt voormalig Afrika- en Turkije-correspondent Bram Vermeulen nog wekelijks dat mensen hem verwarren met zijn in 2004 overleden naamgenoot, die bekend werd door zijn samenwerking met Freek de Jonge in Neerlands Hoop. Misschien komt het omdat hij jarenlang in het buitenland woonde en berichtte over oorlogen, aardbevingen, honger en migratieproblematiek hier ver vandaan, zaken waarin niet iedere Nederlander geïnteresseerd is. “Terwijl het zo belangrijk is om daar kennis van te nemen”, zegt hij. “Het biedt andere perspectieven.” Waarop doel je dan? “Voor Frontlinie sprak ik bijvoorbeeld jonge Kameroeners die in het Russische leger vechten tegen Oekraïne. Ze wilden liever naar West-Europa, maar dat kan niet meer. Rusland laat ze wel toe. Het is een onbedoeld gevolg van ons strenge immigratiebeleid. Veel jonge Afrikanen…

Geestig dat de logica van de Bijbel nu ook wetenschappelijk wordt erkend Misschien komt het door mijn moeder. Toen ik richting conservatorium vertrok, sprak zij: ‘Als het oorlog wordt, doe je gewoon een schort voor.’ Die zin is blijven hangen. Sindsdien hoor ik bij verpleegkundigen een grondtoon van prettige zelfverzekerdheid. Alsof ze zich voortdurend bewust zijn van hun eigen vermogen tot helend handelen. Ook bij de deskundigen in het hospice waar ik tegenwoordig vrijwilligerswerk doe, valt me die aangename kordaatheid op. Kennelijk wil ik daar ook wat van. Ondertussen word ik aan die sterfbedden geconfronteerd met alle dingen die ik niet kan. Nog niet kan. Vandaag krijg ik antwoord op de vraag waarom ik zo wonderbaarlijk getrokken word naar zaken die me boven de pet gaan. Bij de KRO-NCRV krijgen…

Als iemand Frank Kanhai vraagt een tekening te maken, begint hij zonder na te denken met een palmboom, de zon en een Surinaams huisje. Het is een onuitwisbaar beeld van zijn jeugd. Een jeugd die abrupt veranderde toen zijn moeder vlak voordat Suriname op 25 november 1975 onafhankelijk zou worden met haar kinderen naar Nederland verhuisde. Frank was twaalf jaar oud. “Er was veel onrust, sommige familieleden waren al vertrokken. Niet iedereen was het eens met de onafhankelijkheid. Mijn moeder koos ervoor om Nederlander te blijven.” Het afscheid was feestelijk en verdrietig tegelijk, herinnert Frank zich. “We gingen naar een vreemd land, waar het koud was; het land van koningin Juliana en minister-president Joop den Uyl. Buren en kennissen kwamen langs om gedag te zeggen. Niet iedereen kon weg. Degenen…