Daar ging ik, op mijn fietsje. Van hot naar her door Zwolle voor de lokale krant. Recordertje mee, en maar opschrijven wat de inwoners te vertellen hadden. Ik kwam bij bierbrouwers, groenteboeren, organisten van de kerk en vrijwilligers van de maand. Allemaal voor een bescheiden loon, zeker afgezet tegen de tijd die ik ermee kwijt was. Vaak bleef ik wat langer dan nodig, want mensen vertelden honderduit en als student had ik nog geen kennisgemaakt met haast. Heerlijke tijd, waaraan ik regelmatig terugdenk bij het zien van BinnensteBuiten. Ook dit programma doet niet aan gejakker. Al tien jaar lang weet het de ogenschijnlijke gewone medemens een uitzonderlijk verhaal te ontfutselen. Van een bescheiden magazine in de vooravond is het uitgeroeid tot een van de belangrijkste programma’s op NPO 2. Knap…