Mijn Geheim

Een nieuw jaar, nieuwe kansen. En dus nieuwe wensen: goede voornemens maken is daarbij een vast ritueel. In Nederland staat ‘afvallen’ altijd hoog op het verlanglijstje, gevolgd door zaken als ‘meer bewegen’, ‘gezonder leven’ en ‘minder alcohol drinken’. In deze Mijn Geheim hebben we drie goede voornemens aangevinkt: als eerste ‘afvallen’ op blz 4, waar Sabrina vertelt hoe ze maar liefst 60 kilo kwijtraakte op eigen kracht. Haar belangrijkste tip? ‘Zet jezelf op de eerste plaats. Als ik het kan, kan jij het ook!’ Een ander onderwerp waar veel mensen mee bezig zijn, is minder alcohol drinken. Niet voor niets wordt Dry January steeds populairder. Op blz 38 vertelt Nanja hoe ze van een veelgebruiker transformeerde tot ‘alcoholcoach’ voor mensen die minder willen drinken. Nieuw op het lijstje van goede…

“In het gezin waar ik uit kom, was gewicht geen issue. Mijn moeder en vader hebben weleens een afvalpoging gedaan, maar leerden mijn zus en mij dat je jezelf moest accepteren. Je bent mooi zoals je bent, was de boodschap. Mijn vierenhalf jaar oudere zus was een slanke den. Ik was een beetje jaloers op haar. Ze kreeg heel veel aandacht van jongens. Zelf was ik het stevige type: vrolijk en gezellig. Mijn allereerste vriendje was heel lief. Ik heb nooit gemerkt dat hij het vervelend vond dat ik wat dikker dan gemiddeld was. Later, toen ik een jaar of achttien was, kreeg ik een vriend waar ik smoorverliefd op was. Bij hem merkte ik wel dat hij zich een beetje schaamde voor me. Hij stelde me nooit voor aan…

“Oud en Nieuw is een bijzonder moment. Niet omdat er vuurwerk is of omdat de oliebollen ons collectief twee kilo zwaarder maken, maar omdat iedereen ter wereld min of meer hetzelfde doet: aftellen naar iets nieuws. Alleen hoe we dat doen, verschilt nogal per cultuur. In Nederland draait het meestal om vuurwerk, samenzijn, oliebollen, champagne, glitterjurken die je na één avond nooit meer draagt, en goede voornemens waarvan we weten dat ze precies 3 januari halen. Als je geluk hebt: 5 januari. In Marokko was Oud en Nieuw vroeger vaak gewoon een normale dag. Geen knallen, oliebol of vuurwerkshow. Mijn moeder vertelt dat ze op 1 januari gewoon naar haar werk ging, niets bijzonders. Eenmaal in Nederland heeft ze elk jaar trouw Oud en Nieuw gevierd met ons. Moslims hebben…

Op zaterdagmiddag 2 december 2006 werd het leven van Wanda Beemsterboer-Avenarius in één klap verwoest. Haar dochter Nadine werd door haar ex-vriend bruut vermoord. In de jaren daarna zocht Wanda naar manieren om het onpeilbare verdriet en gemis een plek te geven. Ze vindt steun in haar gezin, in lotgenoten, in Lourdes en zelfs in een gesprek met de moordenaar van haar dochter. In ‘Mijn dochter is vermoord’ beschrijft Wanda openhartig hoe zij verder moest leven na femicide en hoe rouw, vergeving en zingeving langzaam met elkaar verweven raakten. Het boek is een indringend persoonlijk verhaal en tegelijk een krachtige oproep tot bewustwording rondom geweld tegen vrouwen. ‘Mijn dochter is vermoord’ is verschenen bij Poiesz Uitgevers en is o.a. verkrijgbaar via bruna.nl (€ 23,99).…

Even afstand Ik ben iemand die het nieuws altijd op de voet volgt. Elke talkshow keek ik en iedere ochtend las ik twee kranten. Maar de laatste tijd merkte ik dat het me steeds zwaarder begon te vallen. Ik sliep slechter, voelde me onrustig en kon het allemaal niet meer loslaten. Dus was mijn goede voornemen: minder nieuwsberichten tot me nemen! Niet alles meer volgen, niet elk pushbericht openen. Ik ben er meteen mee begonnen en ik merk dat het me veel rust geeft. Ik laat me niet meer zo meeslepen. De wereldproblemen zijn er nog steeds, maar het leven is zo een stuk lichter. Marijke, 54 WINNEN Vrolijke… voeten In januari kunnen we allemaal wel een beetje extra vrolijkheid gebruiken en die vind je, verrassend genoeg, gewoon… aan je…

De documentaire ‘Folktales’ van filmmakers Heidi Ewing en Rachel Grady neemt de kijker mee naar het uiterste noorden van Noorwegen. Op de Pasvik Folk High School, 200 mijl boven de poolcirkel, kiest een groep tieners voor een onconventioneel tussenjaar: geen klassikale lessen of schermen, maar hondensleeën, overleven in de Arctische wildernis en leren vertrouwen op elkaar en op een loyale roedel Alaskan husky's. Onzekerheid en weerstand veranderen langzaam in zelfvertrouwen, persoonlijke groei en een diepere verbondenheid met de natuur en elkaar. Een film die zowel ontroert als inspireert. Vanaf 1 januari 2026 te zien in de bioscoop.…