Sandrien (44): “Mijn handen trillen als ik mijn koffiemok op tafel zet. Slapen ging nauwelijks vannacht. Telkens als ik mijn ogen dichtdeed, zag ik weer voor me hoe die vrouw op straat lag gistermiddag, bewegingloos. Steeds opnieuw hoorde ik de klap, het gegil van omstanders. Ik vraag me af hoe het met haar gaat, of ze het heeft overleefd, hoe haar familie zich voelt.
Het was een gewone dinsdag, ik was net klaar met boodschappen doen en liep naar mijn auto. Op het zebrapad voor de supermarkt liep een vrouw met haar fiets aan de hand, ze lachte naar iemand op de parkeerplaats. Ineens kwam een auto met hoge snelheid van links aanrijden, raakte haar vol en sleurde haar meters met zich mee. Het geluid van metaal tegen een lichaam,…
