Aan treinreizen bewaar ik goede, zelfs wat nostalgische herinneringen. Mijn ouders hadden geen rijbewijs, dus als we met vakantie naar Frankrijk gingen, deden we dat per trein. Ik herinner me de couchettes, de slaapwagonnetjes met stapelbedden: mijn vader en moeder onderin en ik boven, op kussengevecht-afstand van m’n vriendinnetje. Ik weet nog goed hoe ontspannend het was om in slaap gewiegd te worden door de trein, met het meditatieve kaboem-kaboem-geluid op de achtergrond. ’s Ochtends schoven we opgewonden de gordijntjes open en zagen een door de ochtendzon beschenen, glooiend, gloednieuw landschap voorbijtrekken. We waren er al bijna! Tegenwoordig reis ik veel minder per trein, maar als ik me eens verdiep in de reizen door Europa gaat het weer kriebelen.
Duitsland
DE SCHWARZWALDBAHN
Over een afstand van 150 kilometer brengt de…