Libelle Editie 23 - 2019

We gaan even terug naar de seventies. Toen ik nog op de basisschool zat en de meisjes afzonderlijk handwerkles kregen. Nu onvoorstelbaar, maar toen ging dat zo. Als wij meisjes met katoen en een haaknaald aan de slag moesten om behoorlijk ingewikkelde pannenlappen te fabriceren, keek ik jaloers naar wat de jongens op dat moment uitspookten. Zij mochten lekker timmeren en zagen, terwijl het mij maar niet lukte om dat stugge katoen onder controle te krijgen. Haken was niet zo mijn ding, zeg maar. Nooit bereikte ik een resultaat dat leek op het voorbeeld dat onze strenge docente in de klas had opgehangen. De pannenlap, maar ook een Barbie-jurk of simpele onderzetters kwamen bij mij niet uit de verf. Toen ook eindeloze coaching en veel huiswerk geen verbetering brachten, belandde…

Met voordeelkorting Het is alweer een poos geleden, bijna niemand had toen nog een mobieltje. Mijn twee zussen en ik gingen naar de Libelle Zomerweek aan het Muiderstrand. Ik woon in Scheveningen en mijn zusjes in Katwijk en Amstelveen, dus we zouden allemaal apart in dezelfde trein stappen. Ik zei mijn zusjes dat zij hun kaartje met korting konden kopen, want ik had een voordeelabonnement. Ik stapte ruim op tijd op de fiets naar het station, zette ’m in de stalling en kocht een kaartje. Toen bedacht ik dat mijn kortingspasje nog thuis lag! Ik vlóóg naar huis. Weer op het station aangekomen kon ik ‘onze’ trein nog net uitzwaaien. Onderweg stapten mijn zusjes wel in en gingen in de drukke trein vol vrouwen in elke coupé naar mij op…

Elke week vertelt een lezeres wat zij voor een ander doet. Tineke Post: “Ik heb een opleiding tot schuldhulpverlener gevolgd en sindsdien ben ik budgetcoach. De meeste cliënten hebben eigenlijk geen geld om mij als coach te betalen. Daarom bied ik gratis tips en informatie aan via mijn blog over Ella’s huishouden. Iedere week is te volgen hoe zij probeert financiële problemen de baas te blijven. Ook helpt Ella haar moeder met de administratie. Verder zijn er veel bezuinigingstips en budget-recepten te vinden op mijn website. Ik hoop dat zoveel mogelijk mensen ontdekken hoe fijn het is om geld te besparen. Nog mooier is het om een financiële buffer op te bouwen. Ik ben zo begaan met dit onderwerp omdat leven zonder geldzorgen echt gelukkig maakt. Ik gun dat iedereen.”…

OEFENEN “Als je drie weken te lang vindt, kunnen jullie hem eerst een keer een weekend alleen laten. Dat geeft hem een gevoel van vertrouwen en zo kan hij laten zien dat hij deze verantwoordelijkheid aankan.” Carmen TEST VOOR JEZELF “Als er een goede verstandhouding is tussen jou en je zoon, kun je hem best het vertrouwen geven en hem alleen laten. Maak wel duidelijke afspraken. Zo kan hij laten zien dat hij het vertrouwen waard is. Het is ook meteen een test voor jezelf. Spreek af dat je elkaar elke dag even belt, zodat je je geen zorgen hoeft te maken.” Marian VRIEND MEE? “Drie weken alleen thuis terwijl veel mensen op vakantie zijn, is vast ook niet alles. Je kunt voorstellen dat hij een vriend meeneemt met wie…

Omgekeerde wereld Het valt haar zwaar dat ze niet meer kan wat ze kon Je kent ze wel, de moeders waar geen stopknop op zit. Niks is ze te gek, iemand hoeft maar iets te vragen en ze staan er. Een druk leven en volop genieten van alles wat het leven te bieden heeft: fietsen, wandelen, zwemmen, oppassen. Maar wat als dat allemaal wegvalt en het niet meer zo makkelijk gaat? Als je hart de kracht niet meer heeft om jou o zo mooie drukke leventje te ondersteunen? Dan komt de zware tijd van accepteren, leren luisteren naar jezelf en misschien nog wel het moeilijkst: je omgeving vertellen dat het niet meer gaat zoals je zou willen. Dit is waar mijn moeder op het moment mee worstelt. Ze heeft een…

MAANDAG “Zullen we ergens koffie gaan drinken?” Hetty’s stem klinkt zo ontspannen en vrolijk dat ik haar bijna niet herken. “Wat leuk dat je belt!”, roep ik. “Wanneer wil je koffiedrinken?” “Nu?”, oppert ze. Ik schiet in de lach. “Ik moet nog stofzuigen, maar ik zat net een smoes te bedenken om iets anders te gaan doen.” “Nou, hier heb je de smoes”, zegt Hetty. “Over een kwartier op ons oude stekje?”, stel ik voor. Vijf minuten later zit ik op de fiets. De oude bekende route, die ik jarenlang elke werkdag heb afgelegd en die me toch wat pijn in het hart bezorgt sinds Het Winkeltje verleden tijd is. Na die keer dat ik er met Hetty heb gezeten, op de dag dat we afscheid van Het Winkeltje hadden…