Libelle Editie 19 - 2019

Het begon met de antieke paspop, voor een rijksdaalder op de kop getikt op een rommelmarkt in Zeeland, want zo lang is het al geleden. Sindsdien heb ik een zwak voor plekken waar tweedehands spullen worden verkocht. In mijn eigen buurt loop ik altijd even de tweedehandswinkel binnen om lekker tussen de gebloemde broodtrommels en afgedankte kaptafeltjes te struinen. Ook op vakantie ben ik er als de kippen bij als er van achter kraampjes, uit kofferbakken of door hippies allerhande spullen worden verkocht. Stiekem hoop ik op weer een gouden vondst in de categorie paspop, die nu – bedolven onder tassen en sjaaltjes – in onze slaapkamer staat te pronken. Een uniek ding, aangeschaft voor een prikkie: dat is de gouden combinatie. Het is duidelijk te merken dat ik niet…

Martelgang In de wachtkamer voel ik dat ze naar me kijken: dat is die man die doodsbang is voor de tandarts. Ze zullen lachen om die angsthaas, die voor het maken van een afspraak het liefst al een verdoving wil. Laatst was ik hier met mijn kinderen en dan is het heel anders. Bij kinderen lacht de tandarts veel en legt alles rustig uit. Ze krijgen een ballon met een lachende kies erop en zakjes suikervrij snoep. Mij trakteert hij steevast op een koele blik en een stevige rekening. Toch heb ik hem op keihard nodig, want ik heb een gaatje. Een paar minuten later neem ik plaats op de tandartsstoel, open mijn mond en sluit mijn ogen. Even heb ik het idee dat er een dakkapel wordt geplaatst in…

Elke week vertelt een lezeres wat zij voor een ander doet. Lea: “Een aantal jaar geleden zijn we de Peace Penguins begonnen. Dat is een stichting waarmee we feestjes en momenten van vrede, verbinding en waardering organiseren. Dit doen we door bijvoorbeeld een bedankkaartje aan de buschauffeur te geven of een kopje koffie voor een onbekende te betalen. Of op grotere schaal door vredesmanifestaties te organiseren. Zo hebben wij in februari 2017 een menselijke keten rondom de Essalammoskee in Rotterdam gevormd, omdat wij als Rotterdammers vinden dat iedereen in vrijheid en veiligheid zijn geloof moet kunnen beleven. facebook.com/peacepenguins Meedoen aan Dit doe ik? Mail naar brieven@libelle.nl…

ALLE OPTIES BEKIJKEN “Heb je alle opties al bekeken? Is er bijvoorbeeld goedkoper vervoer? Kun je een appartement boeken in plaats van een hotel? Als dat niets wordt, dan kun je je vriendin uitleggen hoe het zit. Daar zullen ze wel begrip voor hebben als je voor een bruiloft in het buitenland kiest. Je kunt dan niet verwachten dat iedereen zich dat kan veroorloven.” Gina TOPVAKANTIE “Ook in het najaar is Italië een mooi land. Ik zou het zeker doen. Je vriendin en haar dochter zullen het erg waarderen, en ook jij krijgt er vast geen spijt van. Zoek vooraf uit wat mooie plekjes zijn in de omgeving, als die onbekend voor je is, en het wordt vast een topvakantie. Dóen.” Marina EERLIJK VERTELLEN “Vertel je vriendin eerlijk hoe het…

Een nieuwe weg Nog zes maanden en vier dagen. Nog drie maanden en zestien dagen. Zo telde ik af tot mijn pensioen. Na een werkzaam leven, uren reizen in mijn oude autootje naar mijn werk en terug, en het alleen opvoeden van mijn twee meiden was ik toe aan rust en tijd voor mezelf. Was dit nu hoe ik de rest van mijn leven wilde invullen? Ik kon niet wachten tot het zover was. Het afscheid volgde: handjes, kusjes en beloftes om contact te houden. De eerst maanden stortte ik me op het achterstallige onderhoud in huis, de tuin en mijn creativiteit. Na vier maanden was het klaar, of: was ik er klaar mee. Koffie met de buurvrouwen en passen op mijn kleinkinderen was leuk, maar had geen diepgang. Net…

ZATERDAG “Als ik jou niet bel hoor ik niets van je!” Doriens stem klinkt niet aardig en ik denk dat het ook niet aardig bedoeld is. Ik kom net binnen van een uurtje in de tuin werken en net toen ik mijn handen wilde wassen, hoorde ik mijn mobiel overgaan. Ik houd m’n telefoontje een eindje van mijn oor om geen vochtige aarde in mijn haar te krijgen. “Hoor je wat ik zeg?”, informeert Dorien. “Ja, ik hoor je”, zeg ik. Eerlijk gezegd kan het me niet schelen wat ze ergens van vindt. Ik ben vol van het bericht van Manon. “Volgens mij is Han de afgelopen week twee keer bij jou geweest”, antwoord ik. “Ja, Hán!”, bijt ze me toe. “Maar van jou geen woord. Trouwens, twee keer langs…