Mijn beste vriend, die mijn columns trouw leest, zei van de week opeens: ‘Je hebt het de laatste tijd alleen maar over jezelf.’ Ik merkte dat ik er een beetje van schrok. Ik glimlachte beschaamd en mompelde iets terug. Maar toen ik ’s avonds laat thuiskwam, speelde zijn opmerking nog steeds door mijn hoofd. Ik begon mijn columns terug te lezen, een voor een. En inderdaad: het gaat vooral over mij. Over mijn binnenwereld, over mijn zoektocht, over de fase waar ik nu al een half jaar in zit. Kortom: over mijn zelfontwikkeling. Bijna niets over andere dingen. Geen actualiteit, geen cultuur of maatschappij, geen liefde buiten mijzelf, alleen maar: ik, ik, ik. Help, dacht ik. Hij had gelijk. Was ik egoïstisch geworden? Gaat het echt alleen nog maar over…
