COLUMN FLOOR ‘Wat is dat, mama?’ Mijn zoon van vijf wees naar de rij met plastic cups die ik voor mij op de eettafel had uitgestald – doorzichtig, flexibel, cilindervormig, de één net een slagje groter dan de ander.
‘Dat zijn dingen om mee te masseren,’ zei ik terwijl ik mijn gezicht insmeerde met olie. ‘Wat masseren, mama?’
‘Nou, bijvoorbeeld je gezicht.’ Ik pakte de een na kleinste cup en bracht hem naar mijn voorhoofd. Ik zette de opening op mijn huid en kneep in het uiteinde, zodat de cup zich vastzoog en bleef zitten. ‘Wat doe je nou, mama?’
Tja. Wat deed ik? Ik had graag een zinnig antwoord willen geven, maar ik was op het punt gekomen dat ik het zelf ook even niet meer wist. Wat viel…