Inhoudsopgave van Editie 6 - 2024 - Heaven

We hebben weer vier aantrekkelijke albums te vergeven. Wat dacht je van DUST CHASER, de nieuwe van Neerlands singer-songwritertrots VanWyck. Of de prachtige dubbellaar van Bonny Light Horseman, KEEP ME ON YOUR MIND/ SEE ME FREE. En dan mag Jeroen Houbens soundtrack TORCH SONG misschien minder bekend zijn, maar die is daarom niet minder mooi, terwijl SYNERGY van Jungle By Night geheid de voetjes van de vloer krijgt. De vragen volgen hieronder, maar eerst geven we de antwoorden en winnaars van de vorige keer. Om het album van Arab Strap te winnen wilden we weten uit welke stad deze Schotten oorspronkelijk komen. Een simpele opzoekvraag met Falkirk als antwoord. C. Prins (Uitgeest), J. de Weerd (Overveen), A. Meuwissen (Echt), B.A. Schoep (Naaldwijk) en J. Kelder (Nijverdal) scoren. Voor ROMANCE van…

VAN DE RADAR Ik heb het recht om te rouwen om het leven dat ik leidde”, zegt hij in het Hilversumse poppodium De Vorstin, waar hij net een concert gaf naar aanleiding van zijn jongste plaat THE PEGASUS PROJECT: PEGASUS & THE SWAN. Hij zegt het naar aanleiding vna het pianostuk Sananda's Requiem Sonate, dat heel anders is dan zijn grote hits uit zijn begintijd, zoals Sign Your Name en Dance Little Sister. “Bedrijfspolitieke krachten maakten een einde aan dat eerdere leven”, aldus de man die sinds 1995 luistert naar de naam Sananda Maitreya. Het valt op dat de singer-song-writer bij het bespreken van zijn eigen geschiedenis zijn vroegere ‘ik' behandelt als een heel ander persoon. “Haat ik die persoon? Absoluut niet. Ik ben hem veel verschuldigd. Mijn achting voor…

Ry Cooder PARADISE AND LUNCH Het vierde album van Ry Cooder had dezelfde formule als de voorgangers: covers van liedjes die op zoek gaan naar het hart van Amerika; van Fool For A Cigarette tot Mexican Divorce en Jesus On The Mainline. Met evenveel respect als plezier gemaakt, met assistentie van onder anderen Bobby King en Earl Hines. Klassieker. Bonnie Raitt STREETLIGHTS Minder rootsy en wat gladder dan haar eerste drie albums. Producer Jerry Ragovoy had veel invloed op het geluid en dat betekende dat haar karakteristieke slidegitaar plaats maakte voor strijkers. Nee, het is niet Raitts allerbeste plaat. Maar toch: als je liedjes als What Is Succes (Allen Toussaint), Angel From Montgomery (John Prine) of That Song About The Midway (Joni Mitchell) naar je toe weet te trekken, kan…

De eigen studio die Jungle By Night sinds een aantal jaren heeft ligt verscholen in een van de rafelranden van AmsterdamNoord. De gesloten buitenkant is bezaaid met stickers en graffiti maar toont geen deurbel. Op het afgesproken tijdstip opent de deur zich echter. Percussionist Tienson Smeets neemt de honneurs voor het interview waar namens zijn zes medebandleden. Het getuigt van het onderlinge vertrouwen. Jungle By Night is een vriendengroep. “Toen we vijftien jaar geleden begonnen was ik zestien zoals de meesten. We zijn samen groot geworden, samen opgegroeid. Het is niet zo dat we buiten de band nog veel met elkaar omgaan, want we zien we elkaar al genoeg. We steken heel veel tijd en enthousiasme in Jungle By Night. We verdienen er ook ons geld mee, al doen we…

A an de muur van Jeroen Houbens bovenwoning hangt een iconische foto van actrice Faye Dunaway. Ze zit aan de rand van het zwembad in het Beverly Hills Hotel daags nadat ze de Oscar heeft gewonnen voor haar rol in de film Network uit 1976. Aan een andere wand in het appartement prijkt het affiche voor de film Mystery Train van Jim Jarmusch. Vintage meubelen, waaronder een elektrische Würlitzer-piano, en een rij gitaren geven alle uitdrukking aan Houbens grote interesses: film, muziek en vormgeving. Hij groeide in het Midden-Limburgse Haelen waar zijn ouders een tvwinkel hadden. “Daar stonden wandenvol televisietoestellen die de hele dag door beelden vertoonden. Als kind zag ik alles voorbijkomen. Maar misschien nog belangrijker voor mijn fascinatie voor film is dat mijn vader een videocamera had, als…

LUCK AND STRANGE Columbia/Sony Goed nieuws voor de fans: Pink Floyd is terug. Dat is de indruk die beklijft na het beluisteren van David Gilmours nieuwe album. Op het (zeer korte) openingsnummer Black Cat en het titelnummer na (gebaseerd op een bewaard gebleven jam uit 2007 met wijlen Rick Wright) en zeker op het uitmuntende Scattered, klinkt Gilmour meer als zijn oude band dan hij zich solo ooit heeft veroorloofd. Toch is LUCK AND STRANGE geen album dat zich wentelt in nostalgie. Gilmour staat weliswaar met één been in zijn rijke verleden, maar het andere bevindt zich stevig in het heden van een inmiddels 78-jarige. Hij kijkt met een mengeling van verbazing en berusting naar het heden én het verleden. Verfrissend is daarbij de aanwezigheid van Gilmours dochter Romany, die…

Gillian Welch and Dave Rawlings WOODLAND Acony Records Empty Trainload Of Sky, de opener op het zesde reguliere album van singer-song-writer Gillian Welch, is voor haar doen stevig geïnstrumenteerd. WOODLAND begint voortvarend met drums (bespeeld met brushes), bas, steelgitaar en een zoemend orgel, op een voor een ballad tamelijk snelle melodie, al is Welch' zang even kenmerkend slepend als op eerdere albums. Ondanks het geringe volume is dat een grote verandering, want zij en Rawlings gebruikten geen ritmesectie op voorganger THE HARROW AND THE HARVEST (2011). Het nummer ademt country, net als het erop volgende What We Had. Daarin wordt de desolate stemming doorbroken door strijkers, die even bepalend als overbodig inzetten in het refrein: ze maken het romig en verzachten de weemoed van de tekst. Opvallend is de melodische…

Eva Cassidy WALKIN' AFTER MIDNIGHT Blix Street Omdat er al tien jaar geen nieuw materiaal meer van de in 1996 overleden Eva Cassidy was uitgekomen, en die release toen ook al een behoorlijk bijeengeschraapte indruk maakte, ging ik ervan uit dat al het postume materiaal nu wel op was. Ik was dan ook stomverbaasd toen onlangs WALKIN' AFTER MIDNIGHT uitkwam, een album met live materiaal, twee maanden eerder opgenomen dan LIVE AT BLUES ALLEY. Nog verbaasder was ik dat de opnames niet alleen geweldig klonken, maar ook dat Cassidy in een spaarzamere bezetting dan normaal, met niet eerder gehoorde Western Swing vioolbegeleiding, misschien wel mooier en vrijer dan ooit klonk. Want ook al kennen we het repertoire (vrijwel allemaal standards) merendeels van andere releases, gaat er zoiets vreugdevols uit van…

MANNING FIREWORKS Epitaph De Amerikaanse muzikant MJ Lenderman heeft twee petten op. Hij is gitarist van de stevige indierockgroep Wednesday, geleid door Indigo De Souza die net als hij afkomstig is uit Asheville, North Carolina. Daarnaast heeft Lenderman ook een solocarrière als rootsy singersongwriter. Beide uitingen zitten de laatste paar jaar behoorlijk in de lift. Waar Wednesday vorig jaar met RAT SAW GOD een van de indierockalbums van 2023 maakte, lijkt het raar te moeten lopen wil Lenderman solo niet hetzelfde kunstje gaan flikken met dit recent verschenen hooggeprezen vierde soloalbum. Waar Wednesday onmiskenbaar onder indierock valt, vaart Lenderman solo een minder duidelijke koers en wisselt hij pure folkrootsliedjes af met stevig rockender materiaal; een beetje zoals je dat van Neil Young kon verwachten, al doet Lenderman eerder aan Wilco…

The Jamie Baum Septet WHAT TIMES ARE THESE Sunnyside/XMD Ik zou liegen als ik zou zeggen dat fluit een van mijn favoriete jazzinstrumenten was. Niet dat ik iets tegen het instrument heb en op zijn tijd kan ik platen van fluitisten als Herbie Mann, Hubert Laws en onze eigen Ronald Snijders best waarderen, maar als ik een stukje jazz wil luisteren, trek ik zelden een plaat van een fluitist uit de kast. Toch ben ik helemaal gek van dit nieuwe album van de Amerikaanse fluitiste Jamie Baum. Al ligt dat misschien minder aan haar fluitspel, hoe goed ook, maar meer aan de wijze waarop Baum met haar septet een totale jazzervaring neerzet – in tien buitengewoon boeiende stukken van eigen hand, die zowel kunstzinnig als swingend zijn, emotioneel indringend en…

A Moving Sound & Ethel THE WHEEL OF LIFE ARC Deze cd is het resultaat van een unieke samenwerking tussen het moderne Taiwanese folkgezelschap A Moving Sound en de New Yorkse strijkers van Ethel. Twee zeer uiteenlopende muziektradities die samen een prachtig album opleveren. Met beide, curieus genoeg, via Nieuw Amsterdam en Formosa, Hollandse historische wortels. De geschiedenis van New York zal bekend zijn, maar het is ook goed om te weten dat de Chinezen die in 1949 al op het toenmalige Formosa woonden, daar in de zeventiende eeuw door de Hollanders heen gesleept werden. Albumtitel THE WHEEL OF LIFE is een begrip dat wortelt in het boeddhisme. Wie daarbij allerhande zweverigheid verwacht, heeft het gelukkig mis. Op de track Dynasty Falls horen we vooral de grote kwaliteiten van zangeres…

Soms wint de voorpret het niet van het eigenlijke moment. Mijn bezoek, samen met fotograaf Hugo Thomassen, aan Tucker Zimmerman is er een die de werkelijkheid liet uitstijgen boven de hooggespannen verwachtingen. Al twee jaar hadden we geprobeerd met de inmiddels 83-jarige Amerikaanse ‘singer-poet' in contact te komen. Steeds ketste het af. Toen het label begin juli met het bericht kwam dat hij te spreken was, leidde dat tot enige euforie. De reden voor die blijdschap was niet alleen gelegen in het feit dat hij met DANCE OF LOVE een gloednieuw en bijzonder mooi album had afgeleverd, waaraan Big Thief meewerkte, maar ook dat Zimmerman een persona is die zo lijkt te zijn weggelopen uit een roman van John Edward Williams. Zijn levensverhaal is filmisch materiaal en zijn markante uitstraling…

Ingo Dassen moet er niet aan denken ooit doof te worden. Dat zou zijn ultieme straf zijn. “Alles waarvoor ik leef is muziek, dat is de leading factor in mijn leven.” Als ‘head of program' van de Muziekgieterij in Maastricht, maar zeker ook als gitarist en bandlid van Lesoir, waar hij samen met zijn vrouw deel van uitmaakt. Dassens levensloop is door muziek bepaald. “Ik ben vroeg begonnen op gitaar en als puber reed mijn vader me van kroeg naar fuif waar ik coversets speelde.” De snelheid waarmee hij de grepen van de gitaar onder de knie kreeg loopt niet synchroon met zijn schoolcarrière, die een wat langere aanloop behoefde. Toch wist hij in Tilburg aan de hogeschool de studie International Event Music and Entertainment Studies af te ronden. Daarna…

Ton Engels/Egbert Derix IN HET ZUIDEN OPKLARINGEN (2005) Egbert Derix geniet internationale faam in de jazzwereld als componist/pianist van het Searing Quartet en heeft een hele reeks intrigerende soloplaten en projecten op z'n naam staan. Engels werd gegrepen door de melodische zeggingskracht van zijn composities en nodigde hem uit in zijn studio. Het resultaat is een verzameling fascinerende droomliedjes waarin jazz, pop en klassiek samenvloeien. Hij schrijft hier bij uitzondering Nederlandstalige teksten bij. “Egberts composities waren eigenlijk Lieder ohne Worte”, verklaart hij verwijzend naar componist Felix Mendelsson. “Dialect zou hier misstaan.” BLOWBEAT SONGS FROM THE CRAZY PLANET (2006) Na 15 jaar laat Blowbeat weer eens op plaat van zich horen. En hoe. Het heilige vuur is nog niet gedoofd getuige het nog steeds beproefde stramien: gedreven, stevig en funky met…

A an de vooravond van het verschijnen van zijn album DANCE OF LOVE, dat hij samen met Big Thief opnam, ontvangen de inmiddels 83-jarige Amerikaan Tucker Zimmerman en zijn vrouw Marie-Claire ons gastvrij in hun huis in een dorp nabij Luik. Obscuur, ondergewaardeerd en een uniek talent, het zijn termen die vallen wanneer onder liefhebbers zijn naam ter sprake komt. Hij werd geboren in San Francisco en groeide uit tot een muzikale wereldburger. Iemand in wie het verschil tussen poëzie en songtekst niet bestaat. “Certain poems just need music, that's all”, zegt hij er desgevraagd over. Een ‘singer poet' dus. Zijn levensloop toont iemand die begaan is met de medemens, iemand die contact zoekt en gemakkelijk vriendschap vindt. Hij is een zachtaardig mens die in het verleden echter hard to…

Jeroen Houben: “Het was een hele klus om Torch Song te maken. Het aantal draaidagen was met 25 nog wel beperkt, maar het schrijven en de afwerking namen heel veel tijd en dat doe je toch voornamelijk in je eentje. Ik zit er nu zelfs aan te denken om een film te maken zonder muziek. Dat zou een uitdaging zijn. Ik heb veel videoclips gemaakt. Daarbij is het verband tussen beeld en muziek eigenlijk niet zo heel ingewikkeld. Het ritme van de muziek bepaalt en geeft meestal al genoeg schwung. Als je bekende nummers in een film gebruikt kan een scene vaak een beetje meeliften op de popculturele betekenis van dat lied. Al zijn er talloze voorbeelden van heel goed gekozen meer obscure songs die films zijn gaan dragen zoals…

✪✪✪✪✪ = uitzonderlijk ✪✪✪✪ = heel goed ✪✪✪ = goed ✪✪ = matig ✪ = hmm ✩ = halfje Bright Eyes FIVE DICE, ALL THREES Dead Oceans/Konkurrent Hoewel hun vorige album nog maar vier jaar geleden uitkwam, het goed ontvangen DOWN IN THE WEEDS, WHERE THE WORLD ONCE WAS, lijkt het voor mijn gevoel veel langer terug. Wellicht omdat het album daarvoor een decennium eerder verscheen en DOWN IN THE WEEDS wel prima liedjes bevatte, maar niets waar je echt zo van opkeek als van Bright Eyes in hun toptijd aan het begin van deze eeuw. Dat is ook een beetje de makke van FIVE DICE, ALL THREES. Conor Oberst, Mike Mogis en Nathaniel Walcott leveren een prima plaat af met fijne indierootsliedjes, ondersteund door gastmuzikanten als Matt Berninger, Cat…

RECTANGLES AND CIRCUMSTANCES Nonesuch/Warner Soms moet je muziek niet in een hokje willen plaatsen. Dan zorgt het stempel dat je erop drukt voor te veel beperkingen. Zo ook met het genreloze RECTANGLES AND CIRCUMSTANCES, dat Caroline Shaw met de viermans slagwerkformatie Sō Percussion heeft gemaakt. Het is hun tweede gezamenlijke plaat. Shaw, die in 2013 de Pulitzerprijs voor muziek kreeg toebedeeld voor het a capella PARTITA FOR 8 VOICES, is een componiste pur sang. Het creëren van geluiden vormt de basis voor haar werken. Van daaruit worden de composities vervolmaakt, waarbij Sō Percussion, haar creatieve evenknie, wederom een belangrijke rol heeft gespeeld. RECTANGLES AND CIRCUMSTAN CES is een unieke, boeiende en verbluffende wandeling door Shaws muzikale tuin. De nummers zijn altijd spannend, intrigeren en zeer vernuftig in elkaar gezet, zoals…

In twintig jaar is Naragonia – Pascale Rubens (accordeon, viool, zang) en Toon van Mierlo (sax, doedelzak, accordeon) – uitgegroeid tot een van de meest geliefde Belgische folkacts. Eind 2023 werd dat samen met dertien gasten uit binnen- en buitenland gevierd. De grotendeels instrumentale bigbandfolk die zo ontstond is buitengewoon fraai en het publiek reageerde zo enthousiast dat die vreugde op LIVE (20TH ANNIVERSARY CONCERT) duidelijk voelbaar is (Trad Records/XMD ). Een heel ander geluid heeft de softrock van Clairo. Op CHARM zingt de Amerikaanse charmanter dan ooit, begeleid door muzikanten uit de Daptone-stal. Een plaat die onder de huid kruipt en je niet snel loslaat (Virgin/Universal ). Ook overtuigend is het nieuwe album van Odie Leigh. De Amerikaanse singer-songwriter laat op CARRIER PIGEON haar folky beginperiode achter zich en…

Being Dead EELS Bayonet Records/Konkurrent Eels is de opvolger van het door mij vorig jaar bejubelde WHEN HORSES WOULD RUN. Het duo Falcon Bitch en Shmoofy/Gumball schreef wederom alle nummers, op Godzilla Rises en Rock n' Roll Hurts na, die ze samen met bassist Nicole Roman-Johnston schreven. Het is een wervelende trip, van garagepsychedelica tot dromerige Laurel Canyon folkpop. Er komt van alles voorbij, echo's van surfende gitaarriffs tot verbazingwekkende, gelaagde vocale harmonieën. Hun fragmentarische wendingen zijn eigenlijk allemaal kleine muzikale mozaïeken die fraai in elkaar vallen. De zestien nummers verbazen continu, denk aan een mix van Pixies, Syd Barrett, Meat Puppets, Violent Femmes en The Mamas & The Papas. Energiek, experimenteel, enthousiast en gevoelig, alles met enigmatische allure. EELS is puur genieten en net als de palingen waarnaar het…

X SMOKE & FICTION Fat Possum Hoewel de Californische groep X omhoogkwam in de eerste West Coast punkgolf, had hun muziek altijd meer te bieden dan zomaar simpel rechttoe rechtaan rammen en bezat de band in zangeres Exene (Cervenka), zanger en bassist John Doe, gitarist Billy Zoom en drummer D.J. Bonebrake, sowieso misschien wel de meest onderlegde groep muzikanten in het hele genre. Waar hun debuutal bum LOS ANGELES uit 1980 als een van de grote punkmeesterwerken geldt, bewezen ze op hun daaropvolgende albums muzikaal veel meer te kunnen, zonder daarbij hun punkenergie te verliezen – al kwam hun country hobbyclubje The Knitters in 1985 voor menigeen toch als een verrassing. Toch ging de fut er langzaam uit, waarna met name Doe vanaf 1990 een geslaagde, veel meer roots-gerichte solocarrière…

Dankzij het Eclipse-label leek het de afgelopen weken wel een Finse invasie op de burelen van Heaven. Zo kwam de zespersoons jazzfusionband Peela onder aanvoering van gitarist/componist Johannes Granroth met zijn meest uitgebreide plaat tot nu. Op NOTBAD treffen we naast virtuoze fusionjazz ook meer soul/r&bgericht werk. Dat laatste is vooral de verdienste van zangeres/toetseniste Maja Mannila die met drie prachtliedjes de belangrijkste bijrol vervult (Eclipse/XMD ). Sanna Ruohoniemi is een Finse singer-songwriter die LET EVERYTHING HAPPEN vult met emotioneel diepgravende, moderne nummers, zowel zingend in het Fins, Zweeds en Engels. Ze toont zich een flexibele vocaliste die van vele jazzmarkten thuis is en dat met haar uitmuntende kwartet begeleiders geweldig over het voetlicht brengt (Eclipse/XMD ). Albums met jazzstandards zijn er in allerlei soorten en maten, dus je moet…

Een beetje vreemde eend in deze bijt is de Belarussische band Molchat Doma. Hun postpunk heeft an sich weinig met ‘gewone' wereldmuziek te maken, maar omdat ze Russsch zingen en internationaal ook flink aan de weg timmeren, maken we hier graag plek voor hun nieuwe cd BELAYA POLOSA. Elektronischer dan voorheen, doet de band soms denken aan Depeche Mode (Sacred Bones/Konkurrent ). De Jemenitische undergroundband El Khat komt met MUTE, hun derde album. Even rauw, dynamisch als intens, baseren deze onlangs naar Berlijn uitgeweken musici hun muziek op traditionele Jemenitische melodieën, maar dan met een onverschrokken indie-felheid (Glitterbeat/XMD ). Beduidend rustiger gaat het eraan toe bij de naar Zweden uitgeweken Iraaks/Israëlische joden Yinnon Muallem en Saman Alias. Op hun duoalbum 2GETHER brengt het ûd/klarinet-duo op traditionele Iraakse muziek geënte liederen…

Voor zijn twintigste had Van Morrison zijn eerste top 10-hit al op zak. Baby Please Don't Go (1964) was een traditional en op de B-kant stond Gloria, een eigen compositie die minstens zo beroemd werd. Hij was toen nog lid van Them, maar die band spatte al vrij snel uit elkaar; het begin van Morrisons reputatie als iemand met wie het lastig werken was. Zijn eerste soloalbum verscheen in 1967, met de nogal modieuz e titel BLOWIN' YOUR MIND. Het eerste liedje was meteen raak: Brown Eyed Girl werd een klassieker, nog steeds een nummer dat je niet wegdraait als het op de radio langskomt. De rest van het album is grotendeels minder origineel en sterk geworteld in blues. Op zijn tweede album wilde hij meer van zichzelf laten horen…

Over het ontstaan van de ‘supergroep' die ze vormt met Eric D. Johnson (The Shins, Fruit Bats) en de als sessiemuzikant en producer door de wol geverfde Josh Kaufman (Josh Ritter, The National, Cassandra Jenkins) vertelt ze: “Josh en ik ontmoetten elkaar toen hij als gitarist met Josh Ritter speelde en een poosje later deden we samen iets met This Is The Kit, het gezelschap rond de Britse folkzangeres Kate Stables. We kwamen erachter dat we allebei erg geïnteresseerd waren in traditionele muziek, vooral die van overzee: Britse folk en ballads. We begonnen samen aan wat nummers te werken en rond die tijd ontdekte ik heel toevallig de muziek van Fruit Bats. Vlak voordat ik in Colorado een podium opstapte werd hun Humbug Mountain Song gedraaid. Ik vond dat een…

Wat wil je?” vraagt Eefje de Visser als haar zoontje de woonkamer van hun huis in Gent binnenstapt. De peuter loopt naar de telefoon toe waarop het zoomgesprek wordt gevoerd. “Ik wil kijken”, luidt het antwoord. Twee grote ogen kijken naar het mobieltje. De zangeres grinnikt. “Ik ben even aan het praten met die meneer.” Ondertussen komt haar man binnen. “Ik kom je even halen”, zegt hij tegen het jochie. Tijdens de coronapandemie werd ze moeder. Het was een periode waarin ze veel tijd had om nieuwe nummers te schrijven. Songs die hun weg vonden naar HEIMWEE. Kersverse ouder zijn en dan toch volop tijd en ruimte in het hoofd hebben voor je vak. Hoe doet ze dat? “Op gebied van kinderopvang verschilt België enorm van Nederland. Het is heel…

De stad en zijn onvaste muren, de nieuwste roman van de Japanse schrijver Haruki Murakami, is een overweldigende, bedwelmende leeservaring. Een hoofdpersoon zonder schaduw gaat op zoek naar een stad met klokken zonder wijzers en muren met een eigen wil. De New York Times Book Review schreef over het boek: “Iedereen kan een verhaal verzinnen en zo vertellen dat het lijkt op een droom. Maar weinig schrijvers kunnen wat Murakami kan: de lezer het gevoel geven dat hij zelf droomt.” Het nieuwe album van VanWyck (Christien Oele) geeft je een vergelijkbaar gevoel. Vanaf het openingsnummer Unravel tot aan de laatste noten van My Deliverance ben je te gast in haar magisch-realistisch universum, waarin de elementen, kleurrijke personages en herinneringen je meenemen door drukke steden en dorre woestijn, in een zoektocht…

Soms zijn de verhalen vanuit de ‘achterkant' van de industrie het interessantst, omdat een manager, een technicus of een producer meer wil vertellen dan de artiest zelf. Andrew Lauder is zo iemand, een A&R (‘artist & repertoire') manager van eind jaren zestig tot het eind van de vorige eeuw. (Mitch Houghton, Happy Trails. Andrew Lauder's Char- med Life and High Times in the Record Business. White Rabbit, 361 blz, ca. €28) Hij is geen heel bijzondere persoonlijkheid maar wat hij gezien en gedaan heeft is imposant. Van Duitse bands uit de jaren zeventig via pubrockers van Nick Lowe tot Dr. Feelgood, tot bluesmannen als Buddy Guy en John Lee Hooker: hij droeg bij aan hun carrières. Hij vertelt enthousiast, ook over bands die ik volkomen gemist had (Cochise, The Groundhogs, Man).…

Weet je dat we nog nooit in Amerika hebben opgetreden”, zei Meghan Parnell toen ik haar ruim drie jaar geleden sprak voor Heaven. Op dat moment stond Bywater Call op het punt om af te reizen voor vier optredens in de States. De zangeres was destijds opgewonden en benieuwd wat men daar van hun muziek zou vinden. “Nou en of”, zegt ze beslist op de vraag of ze zich dat nog kan herinneren. “Amper een week na ons gesprek verzwikte ik mijn enkel dus ik heb zittend op een stoel moeten zingen. Dat is natuurlijk niet erg bevorderlijk voor de sfeer maar het publiek was erg aardig. Misschien hadden ze wel medelijden met me, wie weet. Tegenwoordig touren we regelmatig door Amerika en de zalen worden langzamerhand groter. Dat was…

MILTON + ESPERANZA Concord Naar verluidt was het Herbie Hancock die de legendarische 82-jarige Braziliaanse singer-songwriter Milton Nascimento opmerkzaam maakte op de muziek van Esperanza Spalding. De 40-jarige, klassiek geschoolde multi-instrumentalist Spalding, voornamelijk bekend als jazzbassist en zangeres, maakte al kennis met Nascimento op het conservatorium in Berklee in 1975. NATIVE DANCER, Nascimento's doorbraakalbum met Wayne Shorter, zou een grote inspiratie zijn voor haar verdere carrière. Het zal dan ook geen toeval zijn dat Shorters weduwe Caroline meezingt op het ruim negen minuten durende, hypnotiserende slotnummer When You Dream met betoverend pianospel van Leo Genovese. De plaat bevat klassiekers van Nascimento als Outubro en Saci, met een prominente rol voor gitarist Guinga, covers van artiesten als The Beatles (een wonderlijke, vrije vertolking van A Day In A Life) en Michael…

TRANSMISSIONS Hoagiemouth Records/Bertus Amos Lee is een drukbezet mens. Na twee behoorlijk geslaagde tribute-platen, een met werk van Chet Baker en een met covers van Lucinda Williams, is er nu een album met eigen werk. Het opent sterk met Built To Fall, een dylaneske woordenvloed met een bezwerend rustig refrein. Als Lee de woorden Walls were built to fall herhaalt voelen die als een geloofwaardige loutering. Die tweedeling vinden we ook terug op het niveau van het complete album. De eerste helft bevat naast meer dromerig werk als Beautiful Day ook het gospelachtige Carry You On, het wat steviger rockende Hold On Tight en het opgewekt klinkende Darkest Places. Daarna begint de meer overpeinzende tweede helft, waarvan de nummers niet zelden doen denken aan het alweer veertien jaar oude MISSION BELL,…

David Rodriguez & The Rhythm Chiefs RISE AND SHINE Continental Song City Met RISE AND SHINE doet het Continental Song City-label bijna dertig jaar nadat ze in 1995 al PROUD HEART uitbrachten een nieuwe poging de Texaanse singer-songwriter David Rodriguez op het voetstuk te plaatsen waar hij eigenlijk thuishoort. Hij is een typische singer-songwriter's singer-songwriter. Je zou hem probleemloos in een rijtje kunnen plaatsen tussen andere befaamde Texanen als Townes Van Zandt, Guy Clark en Jerry Jeff Walker. Al ontbrak het hem net aan dat beetje geluk dat je nodig hebt om een dergelijk legendarische status te bereiken: Rodriguez is nog amper bekend. Nu hielp het misschien ook niet dat hij vanwege de liefde vanaf 1994 in Nederland woonde, juist in de periode dat hij drie jaar achtereen in Austin…

Prachtig uitgegeven in een 100 pagina's dik hardcoverboek + cd bereikte ons BROEDERBAND van Hulst, de nieuwe naam waaronder de broers Auke en Hans Hulst, hun intelligente nederpop op ons loslaten. Voorheen opereerden de broers onder de naam De Meisjes. Als Hulst brengen ze een verbeterde versie van hun eigenzinnige, melodische singer-songwriterpop (Young Guns/www.hulstbroederband.nl THE FOREST IS THE PATH, het nieuwe album van Snow Patrol, hun eerste sinds 2018, heeft ook een mooie hardcover. Afgeslankt tot trio, beginnen de meeste liedjes mooi ingetogen, om vervolgens steevast halverwege om te schakelen naar festival-modus waarbij alle subtiliteit verdwijnt. Slecht is dit nieuwe album niet, maar die neiging tot bombast is wel iets waar je van moet houden (Polydor/Universal ). Dan heb ik toch meer met de zachtmoedige gitaarpop van Iris James Garrison…

Frank Zappa APOSTROPHE (‘) (50TH ANNIVERSARY EDITION) Zappa Records/Universal Nadat we vorig jaar konden genieten van een opgewaardeerde versie van een van Frank Zappa's beste en meest toegankelijke albums, OVER-NITE SENSATION, volgt nu een luxe uitgave van het album dat Zappa daarna uitbracht en dat vaak in één adem met die voorganger genoemd wordt. Het volgt een voor Zappa-begrippen toegankelijke koers en is bovendien nog meer gelardeerd met van die typisch melige Zappaiaanse humor die doorgaans nog altijd wel een grote glimlach ontlokt. In de Zappa-catalogus is dit beslist een van zijn meest essentiële, genoeglijke albums, al is het de vraag of je als ‘gewone' Zappa-liefhebber de nieuwe luxe versie met 5 cd's en 1 blu-ray ook echt nodig hebt. Met allerlei outtakes en alternatieve versies, nieuwe mixen en twee…

NO MORE WATER: THE GOSPEL OF JAMES BALDWIN Blue Note/Universal In het eerste jaar van Heaven schreef ik een uitgebreide recensie van het album A LOVER'S QUESTION van de Belgische jazzmuzikanten en componisten Pierre van Dormael en David Linx, gewijd aan de teksten en met spoken word van de zwarte Amerikaanse schrijver, dichter en activist James Baldwin. Naast een cd bevatte de uitgave een 154 pagina's dik boekwerk met teksten van Baldwin en vormde zo een fraaie introductie tot de wereld van deze vooraanstaande denker. Dat de invloed van diens ideeën en teksten, zeker onder de zwarte bevolking van de Verenigde Staten, nooit zijn verdwenen, bewijst dit nieuwe album van bassiste, zangeres en componiste Meshell Ndegeocello: NO MORE WATER: THE GOSPEL OF JAMES BALDWIN. Ze gebruikt de nog immer actuele…

MOMO GIRA Batov Records Voor zijn zevende album toog de Braziliaanse singer-song-writer Marcelo Frota alias MOMO naar Londen om zich daar in de bloeiende lokale jazzscene onder te dompelen en met hulp van sommige sterren uit die scene (onder wie Alabaster DePlume en Carwyn Ellis) GIRA op te nemen. Waar op MOMO's eerdere platen gitaar en zang altijd leidend waren, vormt op GIRA de groove het uitgangspunt en stuurt die als het ware telkens het liedje aan. Het geeft MOMO's muziek een hernieuwde vrijheid die misschien niet meteen even onberispelijke Braziliaanse songs oplevert, maar wel een vreugdevol gevoel creëert, waarin Braziliaanse en Londense elementen op sublieme wijze samenkomen. Gezien het feit dat MOMO sinds hij uit Rio de Janeiro vertrok in Angola, de Verenigde Staten, Spanje en Portugal neerstreek en…