Genoeg Editie 142 - 2024

Al maanden keek ik ernaar uit mijn kledingkast onder handen te nemen. Ik had het zo druk gehad en zoveel thuis gewerkt, dat ik steeds naar de kleren had gegrepen die ik het liefste draag. Wat had ik nou eigenlijk precies, wat kon daarvan weg en wat voor nieuwe kleren had ik nodig? Op een regenachtige zaterdag toog ik met twee vuilniszakken naar de slaapkamer. Aan het einde van de dag had ik één zak kleren voor de kringloopwinkel en een halve voor de textielbak. Ik had meer ruimte gekregen in mijn kast, en die meteen maar even gesopt. Maar het mooiste resultaat was dat ik een aantal fijne kledingstukken had herontdekt waarvan ik vergeten was dat ik ze had. Door weg te halen wat me niet beviel, kreeg ik…

Gefixt Koel hoofd, warme voeten Je woning verduurzamen onbetaalbaar? Met wat vindingrijkheid kun je ook voor weinig geld je energieverbruik verlagen, weet Dirk Wiedijk. Vorig jaar herfst bouwde deze ‘hobbyist-uitvinder’ een toren die de opgestegen warmte van de radiatoren terug naar beneden zuigt. ‘Plafondcirculator’ noemt hij zijn vondst. Wiedijk bedacht de toren toen hij twee thermometers had laten slingeren en zag dat het vlak onder het plafond in zijn woonkamer acht graden warmer was dan op de vloer. ‘We zaten met onze voeten dus in het koudste deel.’ Daarop monteerde hij op een plaat ter grootte van een liggend ventilatiekacheltje vier balkjes die bijna even lang zijn als zijn plafond hoog is. Aan die staanders bevestigde hij drie hardboard platen van dezelfde lengte. De vierde plaat maakte hij vijftig cm…

Marjolijn van Heemstra, amateur-kosmoloog en zelfbenoemd stadsastronaut, is al van kinds af aan gefascineerd door de ruimte. Als ‘correspondent Ruimtevaart’ voor platform de Correspondent schreef ze er twee boeken over. Haar nieuwe theaterprogramma Maankoorts is gebaseerd op het laatste: Wat is ruimte waard?, een essay dat ze vorig jaar schreef voor de Maand van de Filosofie. Hierin verbindt ze de mijnbouw van de vroegere kolonisten in Suriname (Aarnoud van Heemstra, begin vorige eeuw gouverneur van Suriname, is een ver familielid) met een toekomstige vorm van mijnbouw: op de maan. ‘Er zijn al contracten uitgegeven en er is veel in geïnvesteerd, dus ik ben ervan overtuigd dat die ontginning er gaat komen’, vertelt ze. ‘In het essay en in de voorstelling onderzoek ik wat dat zegt over ons, en over ons…

Het was het grootste project dat ik ondernam, na een paar jaar van babydekens haken, en sloffen, tasjes en een sjaal. In maart 2021 kocht ik, op zoek naar een nieuwe uitdaging, een haakpakket voor een zomertrui: acht bollen gerecycled blauw katoen, een stevige haaknaald (nr.5) plus een werkbeschrijving met vooral dubbele stokjes. We hadden al een jaar met corona te maken en net als veel anderen had ik behoefte aan een tastbare hobby. Alles in huis, zo gepiept, dacht ik. Maar de zomer ging voorbij en de trui was niet klaar. Dat lukte pas in de herfst, na zeven maanden. Een groot deel van die tijd had ik met blauwe vingers rondgelopen, het garen was niet helemaal kleurvast. Het voorpand had ik uitgehaald en opnieuw gehaakt; het was aan…

Sinds een tijdje zit tekstschrijver Els Meijers (51) op naailes, elke week twee uurtjes. ‘Naaien vind ik het allerleukst: dat kan het hele jaar en je kunt er alle kanten mee op. Ik bouw een band op met mijn naaiwerk. Het naaien heeft ook effect op wat ik koop. In de winkel vraag ik me vaker af wie dat bloesje heeft gemaakt, of ze er plezier aan hebben gehad, of dat ze er die dag nog honderd meer moesten maken. Ik heb meer respect gekregen voor hoe kleding wordt gemaakt. Met naaien zet ik op een andere manier mijn hersens aan het werk. Ik vind het nog steeds moeilijk, maar het idee dat ik iets moois aan het maken ben, motiveert me. Ik moet de stof ook mooi en fijn…

‘Een open gesprek is aantoonbaar effectief bij gedragsveranderingen’ Inspirerende mensen die dicht bij huis een bijdrage leveren aan een betere wereld. Was je altijd al klimaatbewust? ‘In mijn ouderlijk huis waren we zuinig met energie, maar dat was vooral omdat we het als eenoudergezin niet breed hadden. Ik heb daardoor wel geleerd dat je ook met weinig een rijk leven kunt leiden. Als volwassene ging ik me gaandeweg meer verdiepen in het klimaat, zeker nadat ik moeder werd. Vier jaar geleden las ik een oproep van stichting KlimaatGesprekken om klimaatcoach te worden en klimaatgesprekken te begeleiden. Het doel van deze groepsgesprekken is om elkaar te helpen duurzamer te leven. Ik voelde: dit is het. Die training duurde drie dagen en zette mijn wereld op zijn kop. Ik dacht dat ik…