COLUMN Er was er een jarig (hoera, hoera) en we aten pizza. Ik moet zestien jaar geweest zijn, mijn broer zeventien en de rest van de vriendengroep achttienplus. Wij dronken ijsthee, zij een biertje. En zo kwam het gesprek op alcohol en dronken worden. Zoals dat gaat met achttienjarigen, boden ze tegen elkaar op over wie het meest kon drinken. En wilde mijn broer niet toch een biertje? “Nee, dank je,” zei hij. “Ahh, kom op,” zei iemand. “Volgens mij ben jij stiekem gewoon alcoholist!” Hard gelach, luid geproost. Mijn broer en ik maakten oogcontact. “Mijn vader is alcoholist,” antwoordde mijn broer. Geen gelach, geen geproost.
Met de ziekte kanker scheld je niet, is een algemene regel. Vooruit, een vriendin van me die kanker heeft laat het zich af en…
