De easyJet-balie op Schiphol had die absurd vroege ochtend in september een grondstewardess gecharterd die zichzelf de rol had toebedeeld van baliebitch. Iedereen die zich, expres dan wel per ongeluk, niet helemaal voegde naar haar rijbeleid, werd meedogenloos door haar terug in het gelid gesnauwd. Zo ook een man – bebrilde beroepsklager in Gaastra-kleding, veertiger, schaamhaarkrullig haar, lang, slungelig, de eeuwige betweter – die dacht door een slimmigheidje de krankzinnig lange rij te kunnen omzeilen. ‘Ik vind het prima om hier met u in discussie te gaan,’ zei de baliebitch. ‘Ik heb alle tijd. Maar dat geldt niet voor de mensen achter u.’ Een slimme opmerking, want de haat die vervolgens vanuit die rij naar de man afstraalde, was bijna massief, één blok verpletterende irritatie. De reisgenoten van de man,…