Een gemberthee voor Chantal, een spa rood voor Tina. Er staat een schaal vol lekkers voor onze neus – chocola, minimacarons, noten, maar alleen Chantal waagt zich aan de wasabinootjes. Ze legt het bakje in haar schoot, het is einde middag en bijna etenstijd, niemand neemt het haar kwalijk, al had ze de rest van de schaal ook achter haar kiezen gepropt. Dat is voor beiden geen optie. Chantal: ‘Ik kan de godganse dag chocola eten, maar daar ben ik echt op aan het letten. Ik vind het anders zo zonde, waarom sport ik dan, hè?’ Tina: ‘Ik loop het liefst nu naar buiten om met jullie de hele Jamin leeg te scheppen, lekker van die dropmunten halen en dat allemaal achter elkaar opeten, maar ik ben helemaal gestopt met…
