Het waren de jaren van de fondueset. Met natte haartjes tussen mijn ouders, broer en zus op de lederen bank, voor Ron’s honeymoonquiz en series als Tour of duty. Een rode Honda Civic voor de deur, waar je achterin nog geen gordel om hoefde. Ik ging naar school in een zacht, fluoriserend joggingpak. Speelde buiten tot de lantaarnpalen aangingen en was nergens bang voor. Behalve voor mannen in regenjassen, die hadden de naam kinderen te lokken met snoepjes. De jaren 80, och, die jaren 80. Er gebeurde van alles in de wereld, maar als kind had ik dat niet door. Toen de Muur viel, zaten we met z’n allen voor de televisie, maar voor mij voelde dat ver weg. Philip Freriks besteedt in zijn programma In de voetsporen van... aandacht…
