Slecht nieuws aan het begin van het schooljaar: de juf van mijn zoon zal niet voor de klas verschijnen. In allerijl is er een vervanger opgetrommeld. Waarom zijn eigen juf niet kan komen, wil mijn zachtaardige jongen graag weten. Ik kijk naar die grote, blauwe ogen. Wat zou ik hem graag verdriet besparen. “Ze is ziek geworden”, zeg ik, terwijl ik vlak naast hem ga zitten. “Een vorm van kanker”, fluister ik erachteraan, mijn tranen wegslikkend. Of ze beter gaat worden, vraagt hij. Ik leg uit dat ze naar een ziekenhuis gaat waar ze heel hard werken aan haar herstel. Dat ze daar al haar kracht en energie voor nodig heeft en daarom beter even niet voor de klas kan staan. Hij begrijpt het, voor zover dat kan. Presentator Beau…
